In de pers : Lambrecht: "We hebben de Lieve-Heer mogen danken"

Toegevoegd op 30/7/2010 om 9u36 door Michael Myers (webreporter)

"We hebben de Lieve-Heer mogen danken"

Het gaat goed met Lokerenvoorzitter Roger Lambrecht. Eindelijk. Lang geleden dat de 78-jarige bandenmagnaat nog zo ontspannen voor ons zat. Hij neemt zelfs de tijd om met ons een koffietje te drinken, al loopt dat niet volgens plan. Lambrecht - altijd gehaast - vertelt op z'n gemak over elk onderwerp dat we hem voorschotelen, oogt een pak jonger dan vorig jaar. "Ach, vorig jaar... Zwijg mij ervan. Dat was de dood op sokken."

We zetten ons samen met de voorzitter in het spelershome. Geen voetballers hier, de training is net begonnen. Lambrecht neemt een paar kranten en wil een koffietje, maar kan Hildeke, de vrouw die voor de maaltijden zorgt, niet vinden. "Dju toch, waar is ze? Hildeke! Hildeke!" Geen Hildeke. En dus geen koffie.

Hoe gaat het, voorzitter? U ziet er goed uit!

"Ah ja? Het gaat. Ik neem bloedverdunners voor m'n hart. Bewegen is moeilijk door m'n heup. Het enige dat ik eigenlijk nog kan, is zwemmen. Ik heb thuis een zwembad, een kleintje van zo'n tien meter denk ik, en daar trek ik soms baantjes. Al zou ik het vaker moeten doen. Of ik geen kilo's verloren ben door de stress? Haha. Nul! Nee, dat werkt niet bij mij, jammer genoeg."

En met mevrouw?

"Ze heeft serieus afgezien, maar het gaat beter. Al moet ze altijd met een stok lopen. Naar de matchen meegaan zal moeilijk worden. Hier op Lokeren is er geen probleem, hier is een lift. Maar elders zullen we het moeten bekijken. KV Mechelen wordt moeilijk: veel te veel trappen."

Mechelen. Is Lokeren klaar voor een eerste winst?

"Dat moet je aan Peter (Maes, de coach, red.) vragen. Maar de jongens hebben in ieder geval goed gewerkt. De sfeer is ook goed. We hebben veel Belgen, dat is nog eens zo plezant. En Mechelen... een groot vraagteken, hé. Er zal ons een warme ontvangst wachten. Hopelijk pakken we een punt, dan zal ik heel blij zijn. Niet verliezen is ideaal. En als we dan het geluk hebben om volgende week thuis te winnen van Kortrijk, staan we er goed voor. Die eerste thuismatch is belangrijk, die moeten we winnen."

We horen het al: Lokeren gaat weer voor de top zes.

"Zwijg mij ervan. Als we tussen zes en tien eindigen, is ons seizoen geslaagd. Mét leuk voetbal uiteraard, maar dat gaat geen probleem zijn. Peter zijn manier van spelen is dik in orde. We trappen niet weg, we voetballen. Ik ben content van Peter. Hij doet me aan Georges denken... Alleen werkt Peter veel meer (lacht)."

Uit het niets windt Lambrecht zich op. "Hildeke! Verdomme, waar is die toch? Ik wil ne koffie. Hildeke!" Geen antwoord...

De soap-Iakovenko blijft maar duren ondertussen. Zeg nu eerlijk, voorzitter, die jongen kómt toch gewoon niet meer.

"Iakovenko vraagt heel veel geld en dat doen we niet. Het zou niet fair zijn tegenover de andere jongens dat hij hier zo veel zou verdienen. Of hij zou elke week de ster van het veld moeten zijn, maar dat risico nemen we niet."

Hoe staat het ondertussen met de investeerders?

"Daar kruipt veel tijd in, veel te veel. Die mannen vragen en vragen en vragen. En wachten. Ze willen alles op hun gemak zien en overlopen. Misschien wachten ze nu op resultaten, dat kan. Ik kan daar verder niet veel over zeggen. Het kan zelfs best zijn dat er niets van komt. Maar iedereen ziet het belang ervan in. De voorzitter wordt volgende maand 79. Het is nodig dat er een opvolger komt. Iemand die Lokeren mee omhoog blijft duwen. Iemand met voetbalkennis. En centen natuurlijk, want anders gaat het niet."

Op de nieuwe tribune is het dus nog even wachten.

"Nieuwe tribune! (lacht) Daar moet je mij nu niet 'van klappen'. Eerst een goeie ploeg hebben. En loopt het vol? Dan zet ik ze direct! Maar nu? Waarom zou ik? Dat kost vijf, zes miljoen. Da's een jaarbudget. Nee, dat ga ik nu niet doen. Maar als we goed spelen en het komt in orde met die investeerders, zal ze er rap staan..."

Vanaf 1 augustus treedt Jean-Marie Philips in functie. Eindelijk vakantie voor u?

(lacht ons uit) "Vakantie! Ha! Daar doe ik niet aan mee. Ik ben hier elke dag op vakantie! Een dagje Knokke, ja, om mijn vrouw een plezier te doen. Maar verre landen, nee, dat heb ik gedaan in mijn jonge jaren. Een cruise naar de Noordpool, dat zou ik nog zien zitten. Niet van die boot komen, alles op hetzelfde verdiep. Maar Japan, Afrika, China: daar ben ik allemaal al geweest. En ja, als Jean-Marie hier is, ga ik niet elke dag meer komen. Hij wordt de nieuwe chef. De kans dat ik hier niet ben zal veel groter worden dan dat ik hier wel ben. Pas op, ik ga er nog altijd mee bezig zijn, maar ik ga hier niet meer zijn. Mijn leeftijd verlangt dat ik het rustiger aan doe. En als het toch kriebelt, kom ik toch gewoon. Eens naar de training kijken en een klapke doen met Willy (Reynders, sportief directeur, red.) en Peter."

Lambrecht probeert zelf koffie te zetten. Het lukt niet. Windt zich weer op. "Hilde gaat niet meer komen. Dju toch." Hij belt naar Beirke, de materiaalman.

Voorzitter, slotvraagje: vrees je een seizoen als vorig jaar?

"Het is te hopen van niet! Jongens toch, ik mag er niet meer aan denken... Vorig jaar, na de laatste wedstrijd tegen Anderlecht, zat ik ver. Dat was de dood op sokken. Toen hebben we de Lieve-Heer mogen danken. Maar ik denk niet dat we zoiets nog gaan meemaken. Laat het ons hopen!"

We bedanken de voorzitter en vertrekken. Onderweg naar buiten komen we Beirke tegen. "Koffie zetten voor de voorzitter."

(Bron: Het Laatste Nieuws)